Advent – Open je hart

9 december 2012

Het is de tweede zondag van Advent. Op weg naar Kerst.

De geboorte van het Licht.

A spaceman came travelling on his ship from afar,
‘Twas light years of time since his mission did start,
And over a village he halted his craft,
And it hung in the sky like a star, just like a star.

He followed a light and came down to a shed,
Where a mother and child were lying there on a bed,
A bright light of silver shone round his head,
And he had the face of an angel, and they were afraid.

Then the stranger spoke, he said “Do not fear,
I come from a planet a long way from here,
And I bring a message for mankind to hear,
And suddenly the sweetest music filled the air…
And it went…la..la…la…

 Peace and goodwill to all men, and love for the child

This lovely music went trembling through the ground,
And many were wakened on hearing that sound,
And travellers on the road, the village they found,
By the light of that ship in the sky, which shone all around…

And just before dawn at the paling of the sky,
The stranger returned and said “Now I must fly,
When two thousands years of your time has gone by,
This song will begin once again, to a baby’s cry…”
And it went…la…la…la…

This song will begin once again to a baby’s cry…
And it goes…la…la…la…

Peace and goodwill to all men, and love for the child…

Oh the whole world is waiting, waiting to hear the song again,
There are thousands standing on the edge of the world,
And a star is moving somewhere, and the time is nearly here,
This song will begin once again, to a baby’s cry. 

Hoor je het lied in de stilte van je hart? Er wordt gezegd dat Gods Licht naar ons toekomt. Er wordt gezegd dat Hij, die Licht en Liefde is, in ons hart wil wonen.

Maar Licht en Liefde kunnen niet naar ons toekomen, omdat Licht en Liefde er al zijn. Het Goddelijk Kind huist al in je hart. Je bent in essentie niets anders dan de verschijning van het Goddelijke.

De vraag is alleen: Ben jij je dat bewust? Laat jij het toe? Kun jij het voelen? Er wordt op de deur van je hart geklopt. Je wordt uitgenodigd om je ware wezen te ‘zien’, te voelen.

In het Kerstverhaal was er geen plaats in de herberg voor de geboorte van het Goddelijk Kind. Is er in de herberg van je hart plaats voor het Goddelijk Kind?

De deur van je hart kan alleen van binnenuit opengedaan worden. Die moet je zelf opendoen. Als je de deur van je hart opent, kan er licht naar binnenvallen. Dan kan er iets in je opengaan. Dan komt er ruimte om de volheid van het leven te ervaren.

Zet de deur maar open. Het Kind wacht op jou. Verwelkom het Licht van Bewustzijn, Gods Liefde. Laat je aanraken. Het Goddelijk Kind in jou omarmen, brengt jou bij je eigen Ik Ben Licht.

Door je met het Goddelijke in jou te verbinden, zal het licht volop in je gaan schijnen. Dan kun je vanuit de herberg van je hart het licht laten schijnen in de vaak onherbergzame wereld die ook niets anders is dan de verschijning van het Goddelijke. Door jouw licht daarin te laten schijnen kan dat oplichten.

Als je het Kind in je hart draagt, word je gedragen door het Kind.

Dan zal er iets in je leven veranderen.

Een nieuw begin.

Advent – Licht

2 december 2012

Het is de eerste zondag van Advent. Op weg naar Kerst.

De geboorte van het Licht.

‘Het volk dat in duisternis wandelt, zal een groot licht zien’

(Jesaja 9:1)

Wil je het licht zien? Weet dat je Licht bent. Er wordt wel gezegd dat we licht moeten brengen in de vaak duistere wereld. Maar hoe kun je brengen wat er al is? Vanuit de gedachte dat er geen of onvoldoende licht zou zijn, bevestig je de duisternis. Het Licht is er al. Waarom zou je het niet volgen? Je hoeft het alleen maar te Zijn.

Je ware wezen is een uitstraling van het Goddelijk Licht dat door de hele schepping schijnt. Duisternis is slechts de afgescheidenheid van je goddelijke bron. Alles wat vorm heeft en voortdurend aan verandering onderhevig is,  is alleen maar de weerspiegeling van God.

De weerspiegeling van God is niet God zelf. Zolang je die spiegeling voor de werkelijkheid houdt, leef je in een illusie. Je bent hier op aarde om de illusie te doorzien, dat je niet van de aarde bent, maar van de hemel.

Krishna zei: Alles van voorbijgaande aard is onwerkelijk, want de werkelijkheid ligt slechts in het eeuwige. De zieners zijn zich bewust geworden van de stelligheid van deze waarheid.

(Bhagavad Gita)

Als je voorbij de vorm gaat en afdaalt in het diepste van je eigen wezen, zul je de onveranderlijke waarheid vinden. Als je ontwaakt uit de illusie van het leven, word je wakker in een grotere werkelijkheid. De enige werkelijkheid. De eenheid met God. Dan zul je wandelen in het Licht, zelfs in de nacht. Licht in Licht.

In de herfst van je leven

22 november 2012

Ik kijk naar buiten en zie in mijn tuin de amberboom in volle herfstpracht staan. Het is een boom waarvan de bladeren de mooiste verscheidenheid aan gele, bruine, oranje, rode en dieprode tinten laat zien. Onder de boom hebben de versgevallen bladeren een veelkleurig tapijt gecreëerd. Zij kondigen de komende lente aan.

Herfst. De bladeren vallen, de rijpe vruchten worden losgelaten, de bomen worden kaal. De natuur sterft af.

De herfst laat in alle opzichten de vergankelijkheid van het leven zien. Het is het seizoen dat het meest wordt verbonden aan de dood die het einde van iets of iemand markeert.

We kennen allemaal de uitdrukking: In de herfst van je leven zijn. Terwijl in alle herfstpracht de kracht van de natuur ervaren kan worden, symboliseert de uitdrukking ‘in de herfst van je leven zijn’ tegelijkertijd de tijd waarin de levenskrachten afnemen.

Het is de tijd waarin je terugblikt op het leven. Wat heb je meegemaakt, gedaan, geleerd? Zo kan de balans opgemaakt worden van wat je innerlijk hebt geoogst in het leven.

Soms zijn mensen bang voor de herfst van het leven. Ze zijn bang dat de kleuren voorgoed zullen vergaan. Ze zijn bang voor de dood die zal komen.

Zoals de natuur afsterft in het vertrouwen dat dit verkleurde einde een nieuw begin inluidt in frisse groene kleuren, zo luidt de dood een nieuwe geboorte in.

Wie zijn leven vast wil houden, zal het verliezen.

Maar wie het los durft te laten, zal het vinden.

(Mattheüs 16:25)

Ik wens je toe dat je in de herfst van je leven in vertrouwen kunt loslaten wat rijp is om losgelaten te worden, tot je tenslotte in het aangezicht van de dood, je aardse lichaam moet loslaten, de omhulling van je ware natuur. En dat je in vrede bent met wat overblijft, wat echt is: Jij, Puur Goddelijk Bewustzijn. Je ‘nieuwe’ leven kan beginnen.

Ter bezinning onderstaand filmpje ‘De avond van het leven’.

Dag van de Stilte – 28 oktober 2012

28 oktober 2012

We verlangen naar stilte en proberen op velerlei manieren stilte te creëren. We zoeken stilte vaak buiten ons. We zoeken de stilte in de natuur of trekken ons een poosje terug uit ons dagelijks leven. Het kunnen goede hulpmiddelen zijn om tot rust te komen en stilte te ervaren, maar kom je ook werkelijk tot rust en stilte in jezelf?

De enige plek waar stilte te vinden is, is in jezelf.

De meeste drukte en herrie zit in je hoofd. De stemmen van je gedachten kunnen maar doorratelen, over wat moet en zal, en hoe dit en dat, en als dit of dat, of was het maar zus of zo… Een constante gedachtestroom die je mee kan voeren van een rustig kabbelend beekje via een woeste stroomversnelling tot een kolkende rivier.

We worden zo door onze gedachten in beslag genomen, dat we zijn gaan geloven dat wij onze gedachten zijn en dat zij onze identiteit vormen. Maar je bent niet je gedachten, je hebt gedachten. Word je bewust dat er iets of iemand is die deze gedachten waarneemt.

Je geest is stilte waarin gedachten opkomen zoals wolken in de lucht verschijnen. Als jij je niet identificeert met gedachten, maar als toeschouwer kijkt naar gedachten, zullen ze net als wolken voorbijtrekken en verdwijnen.

Hoe lang speel je nog voor gastvrouw of gastheer en zet je de deur van je mind wijd open? Zolang jij aandacht geeft aan gedachten, vragen ze je aandacht. Wanneer leg je de dialoog van de gedachten het zwijgen op? Gedachten zijn niet de werkelijkheid, maar etiketten die op de werkelijkheid geplakt worden. Voordat het denken opkomt, zijn de dingen gewoon zoals ze zijn, ben jij zoals je bent. Je bent slechts een gedachte verwijderd van je ware aard. Stilte.

En de stilte spreekt:

Vanuit stilte ben je op aarde gekomen en wanneer je de aarde verlaat keer je terug in stilte. En tijdens je aardse levensreis word je gedragen door stilte… omdat je stilte bent.

Stilte is je oorspronkelijke natuur.

Luister naar de stille stem van je ware natuur.

Daal af in de stilte van je wezen.

Leg jezelf te ruste in de stilte van je hart.

Als de geest tot rust komt, wordt het stil in jezelf.

Stilte is niet de afwezigheid van geluid. Als het stil is in jezelf kun je te midden van de drukte en het rumoer aanwezig zijn in stilte. In de stilte van je wezen, in de stilte van je Zijn. Tot in alle eeuwigheid.

Stilte…

Het woord van de eeuwigheid is alleen in de stilte te horen.

Meester Eckhart

Ontwaken

25 oktober 2012

Eén enkel moment van ontwaken.

NU

Het Zelf realiseert zich zijn ware Zijn en zijn creatie

Je bent zoals je bent

Je erkent wie jij bent in héél je Zijn

Eén met Al Wat Is

Je bent Het Leven

Je ware natuur

7 oktober 2012

In de stilte van de ochtend sta ik stil in de natuur

De natuur weerspiegelt onze ware natuur

Stilte

Wat vanuit stilte is ontstaan

zal in stilte weer vergaan

Wat blijft is stilte

die steeds weer nieuwe vormen schept

De vele vormen die verschijnen

zullen vormloos verdwijnen

Dat wat het doet ontstaan

neemt het ook weer in zich op

Dat wat is

zal altijd zijn

Jij bent DAT

Een tijdelijk iets

in tijdloos bewustzijn

Een verschijning in stilte

Stilte die je zelfloos bent

Geen begin en einde

Eeuwig en oneindig

Stilte

Je ware natuur

In welke vorm je ook bent

Je bent een schitterende creatie

Walking in the air – Een droomvlucht

26 augustus 2012

Bekijk de adembenemende opnames, gefotografeerd door de crew of Expedition 30, waar André Kuipers deel vanuit maakte, aan boord van het ISS (International Space Station) en beluister: We’re walking in the air’ van Howard Blake.

Het zien van deze ode aan Moeder aarde herinnert mij aan een nachtelijke reis die ik ooit maakte.

Stel je voor wat ik heb meegemaakt…

In de stilte en het donker van de nacht begint mijn droomvlucht. Ik word mij bewust dat zich een ruimte opent. Op de ademtocht die volgt word ik, zonder dat er ook maar enige beweging voelbaar is, als door een onzichtbare hand meegevoerd, het eindeloze universum in. Ik ben mij niet langer bewust van mijn fysieke grenzen. Tijd en ruimte lossen op als iets in niets. Mijn bewustzijn strekt zich uit in het oneindige alles.

Op een bepaald punt lijk ik tot stilstand te komen. Als ik om mij heen kijk, zie ik dat het heldere donker van het heelal goud gespikkeld is door het licht van ontelbare sterren, die door de hand van de Ongeziene zijn rondgestrooid. Ik ben één van hen en Eén met hen. Sterrenstof. Ik ben waar Ik Ben.

We are such stuff as dreams are made on, and our little life is rounded with a sleep.

(William Shakespeare)

Te midden van deze sterrenhemel wordt het mij gegeven om vanuit dit punt in de eeuwigheid een blik te werpen op de tijd die gevangen zit in de kleine ronde bol in de verte, die aarde heet. Het voelt adembenemend en glorieus om vanaf grote hoogte te kijken naar de plek waar ons leven zich stap voor stap ontvouwt.

Er verschijnt een oranje gloed die het heelal tot een warme, omhullende plek maakt en mij vervult met de gloed van rust en vrede. Alles is zoals het is en het is goed. Dan klinkt door deze gloed heen een liefdevolle, krachtige stem.

‘Je leven heeft een hoger doel, je leven heeft een hoger doel.’

Met stille eerbied laat ik de woorden in mij doorklinken. De sterren verlichten de nacht van het onbewuste. Ik overzie het grote geheel. Hoe vaak ben ik door de eeuwen heen vanuit de spirituele dimensies naar de aarde gekomen? Ontelbare malen… even zovele malen als ik ook weer terugkeer naar mijn oorspronkelijke oorsprong, om mij opnieuw te oriënteren op mijn volgende levensdoel.

Ik weet dat ik ooit in de Geest besloten heb waartoe ik mijn aardse reis zal maken. Ik heb een hoog, goddelijk doel voordat ik als ziel een menselijke vorm aanneem. En niet alleen ik… dit geldt voor ieder mens op aarde.

Als je je dat bewust bent, beschouw je je leven niet langer als een toevallige samenloop van omstandigheden, maar als een plan dat zich hier en nu ontvouwt. Ook al is het doel je misschien niet altijd duidelijk, de wetenschap dat je vanuit hogere begeleiding dit levensplan hebt opgesteld en gekozen hebt voor dit leven met al zijn inns en outs kan voldoende zijn om verantwoordelijkheid te voelen en te nemen voor je leven in plaats van dat je de oorzaak van wat er in je leven gebeurt buiten jezelf zoekt of de omstandigheden de schuld geeft.

Als je je bewust bent dat je onderdeel bent van het plan, leef dan vanuit het vertrouwen dat je op de een of andere manier, hoe dan ook, de weg naar dat plan gewezen zult krijgen.

Je leven heeft een hoger doel’ geeft richting en antwoord op de vraag waarom je bestaat. Het gaat dieper dan alleen maar de antwoorden die je jezelf probeert te geven aan de hand van je aardse bestaan en die je denkt te vinden in je dagelijkse doen en laten. Het overstijgt de materie.

Je leven heeft een hoger doel’. Denk daaraan als je in beslag genomen wordt door aardse beslommeringen, waardoor je leven één-dimensionaal kan lijken en je gefixeerd kunt raken op details, waardoor je het grote geheel niet langer overziet.

Je leven heeft een hoger doel’ is het geestelijke fundament waarop je aardse leven gebouwd is. Je bent verbonden met iets wat groter is dan jijzelf. Je maakt deel uit van het universum, het universum zit in jou. Je bent het Universum. Dit bewustzijn is Het Leven dat met zielskracht verlangt boven het leven uit te komen. Als je innerlijk contact maakt met je zielester, die als een lichtende gids jou de weg wijst, kun je op het spoor komen van je levensdoel en je missie gaan voelen.

‘Je leven heeft een hoger doel’

Op deze goddelijk geïnspireerde plek manifesteert zich als een sprankelende levensstroom de kracht van liefde in mijn goddelijk hart. In de grenzeloosheid van mijn wezen ervaar ik het als een groot geschenk om te mogen proeven van mijn ware aard. Ik bevind mij in één groot Nu. Het voelt volkomen ‘natuur’lijk daar te Zijn.

Alles is zoals het is. Volmaakt, heel. Zoals jij volmaakt en heel bent. Je bent zoveel groter en stralender en meer dan je denkt te zijn. Wanneer leg je de dialoog van je gedachten het zwijgen op? Je bent slechts een gedachte verwijderd van je ware aard. Je hoeft niets meer te worden, je bent het al. Je bent het Al. Puur Bewustzijn. Alles en iedereen omvattend.

Je fysieke aanwezigheid is opgebouwd uit dezelfde stof als waar de sterren uit bestaan. Jawel, de stof van dromen – flonkerend, magisch, prachtig, stralend sterrenstof!

(Wayne Dyer)

Je leven heeft een hoger doel’. Met die boodschap ga ik weer ‘naar beneden’. Vanuit de grenzeloosheid van mijn wezen zweef ik de tijd binnen.

Aan deze ervaring moest ik denken toen ik las hoe André Kuipers, komend vanaf de aarde, vanuit een plek in de kosmos, bezig is met zijn ruimtemissie. En ik dacht: ja, zo zijn wij allen, komend vanuit de ruimte, bezig met onze aardse missie.

We zijn er altijd geweest en zullen er altijd zijn. We zijn en blijven spirituele reizigers. Aanwezig in de tijdloosheid van het oneindige keren we terug in de tijd van het eindige, om van daaruit terug te keren naar daar waar we nooit vandaan zijn gegaan, dan alleen maar in onze gedachten.

Neem eens een moment de tijd om te kijken naar de sterren aan de nachthemel en ervaar het grootse en ontzagwekkende van wat je ziet. Je maakt deel uit van het universum. Het universum zit in jou. Je bent het universum. 

We dromen van reizen door het heelal: is het heelal dan niet in ons?

(Novalis)

 

 

De pioenroos

24 juni 2012

Ieder jaar verlaat ik voor een aantal weken huis en haard en mijn gezin om in mijn eentje te kamperen. Een soort retraite waarin ik veel zit te lezen en te schrijven.

Op één van die momenten, jaren geleden, ontmoette ik op de camping een ouder echtpaar die geruime tijd één van mijn naaste buren zouden zijn, en er ontstond een leuk contact over en weer.

Hij was een forse, joviale man die met luide stem, een gulle lach en brede armgebaren zijn verhaal kon doen… en hij had veel te vertellen. Geregeld kwam hij even langs voor een groet of een praatje, en zo ontstond er menig gesprek over de meest uiteenlopende onderwerpen, waarbij de vrolijke noot altijd aanwezig was, ook als het ging over het leven na de dood.

Hij was een man met een grote liefde voor alles wat groeit en bloeit, wat ook in zijn werkzame leven een rol had gespeeld. En na zijn pensionering had hij zich dan ook vol overgave op zijn volkstuin gestort. Ook al kon de tuin wel een poosje zonder zijn dagelijkse zorg, toch keerden ze ook tijdens hun kampeervakantie voor een kort moment huiswaarts en tuinwaarts.

Eenmaal terug op de camping stond hij opeens voor mijn neus, met in zijn armen een reusachtig boeket pioenrozen in alle mogelijke kleurschakeringen, geplukt uit eigen tuin. Ik was verrast en ontroerd door dit gebaar.

Aangezien een bloemenvaas doorgaans niet tot de inventaris van de caravan behoort, mocht de grote plastic emmer die rol vervullen. Voor de luifel van de caravan was deze emmer vol pioenrozen een grote blikvanger, die menige reactie ontlokte. Want ja, een vrouw alleen… en dan ineens zo’n boeket bloemen… deed menigeen informeren of ik wellicht een stille aanbidder had. En hij genoot.

Ook al kampeerden ze daarna nooit meer op die camping, we hielden contact middels een brief, een telefoontje, een wederzijds bezoek. En altijd kwam de kampeerperiode wel even ter sprake, en niet te vergeten: de pioenrozen. Het was dan ook niet verwonderlijk dat de kaart die ik hem stuurde een afbeelding van pioenrozen had.

Bij het heengaan der jaren gingen zijn gezondheid en geheugen heen, totdat ik van zijn vrouw het bericht kreeg dat hij was heengegaan. 82 jaar oud. ‘Ik heb een mooi leven gehad’, waren zijn woorden.

Na de bijeenkomst voorafgaand aan de crematie, waarbij in woord en beeld was stilgestaan bij zijn leven, was er de gelegenheid om langs de gesloten kist te lopen voor een laatste groet. Terwijl ik een kort moment stilstond in gedachten aan hem, was het niet zozeer de foto van hem op de kist waardoor ik hevig geëmotioneerd raakte, maar meer omdat ik hem ineens weer voor mij zag staan, met in zijn armen de pioenrozen. Ontroerd barstte ik in tranen uit.

In het verleden was deze bloem, in het echt of als afbeelding op wat dan ook, altijd met hem verbonden geweest en ik wist zeker dat dat in de toekomst zo zou blijven.

Door mijn eigen bijnadoodervaring was ik mij bewust geworden dat er in wezen geen verschil is tussen hier en gene zijde, alles onbegrensd en met elkaar verbonden is. Alles is Eén. De afgescheidenheid is een illusie. Het leven gaat verder. We blijven met elkaar verbonden, hier in de zichtbare wereld en daar in de wereld die wij met onze fysieke zintuigen niet kunnen waarnemen. De wereld die ons denken overstijgt, maar waarvan we, soms onverwachts, in ons voelen een glimp mogen opvangen.

Mijn ervaring is ook dat ons van gene zijde op een creatieve manier, niet alleen voelbaar maar ook zichtbaar, een signaal gestuurd kan worden. Dit gebeurde mij een dag na de crematie.

Via de post ontving ik een pakket met serviesgoed, dat ik de dag voor de crematie via internet had besteld. Toen ik thuisgekomen was van de crematie had ik al via de mail bericht gekregen dat het pakket verstuurd zou worden.

Toen ik de doos opende en een graai deed in het verpakkingsmateriaal, was het eerste dat ik voelde een klein rechthoekig doosje. Ik haalde het tevoorschijn en totaal overrompeld keek ik naar wat ik in mijn handen hield. In het doosje zaten twee grote waxinelichten in de vorm van pioenrozen. Ik had dit niet besteld, maar het bedrijf had dit als een kadootje bij mijn bestelling gedaan. Zo bijzonder.

Verrast stond ik ermee in mijn handen en de enige gedachte die ik had, was: Hè, nu al een bericht van hem. Wat een prachtig teken, en dan nog wel in de vorm van een lichtje. Het kon niet anders of het ging goed met hem.

Het is nu een aantal weken na de crematie en de bloeitijd van de pioenrozen is inmiddels aangebroken. In menig tuin staan ze in volle bloei en bij de bloemenwinkels staan ze volop te koop.

Als ik thuis was geweest had ik vast en zeker een boeket gekocht, maar nu niet, want ach… te groot… geen vaas… want ik kampeer inmiddels weer op de camping waar ik hem voor het eerst ontmoette. Dus dit jaar geen pioenrozen… dacht ik…

Tot ik op een gegeven moment langs het toiletgebouw loop, waar houten bloembakken staan met daarin felgekleurde perkplanten en klimop, die tegen het vertikaal geplaatste houten rasterwerk groeit. Ter verfraaiing van het geheel hebben ze nu tussen de klimop twee canvas tuinposters opgehangen met de afbeelding van… pioenrozen.

Ach, hij is er ook… denk ik, en glimlachend loop ik verder.

Zo kan alles en iedereen een werktuig in Gods handen zijn, om ons te laten zien en voelen hoe wij met elkaar verbonden zijn en verbonden blijven. De meest schijnbaar onbeduidende dingen en gebeurtenissen kunnen zin en betekenis krijgen, als je je daarvoor openstelt. Zo laat Gods hand mij iets zien van de perfecte samenhang der dingen.

Pinksteren

27 mei 2012

’t Is feest vandaag, ’t is Pinksterfeest,

wij staan in vuur en vlam,

want Hij die bij ons is geweest,

werkt verder aan Zijn plan.

(Een Pinksterlied van Hanna Lam, een bekende schrijfster van kerkliederen)

In ‘vuur en vlam staan’ is een uitdrukking die gebruikt wordt als iemand heel erg enthousiast en blij is vanwege iets of iemand. Je kunt tot in je ziel geraakt worden en je zo totaal vervuld voelen van iets dat je de onweerstaanbare drang voelt om erover te spreken.

Dit gebeurde de groep apostelen die na de Hemelvaart van Jezus bijeen waren. De Heilige Geest stortte zich als een krachtige energie over hen uit en daalde als vlammen neer. Het vuur van Gods liefde wakkerde hun innerlijke vlam aan. Ze stonden in vuur en vlam en konden alleen nog maar de ‘taal van Pinksteren’ spreken. Het is de taal van het hart die wereldwijd door iedereen verstaan kan worden.

Sta jij open om je hart en leven in vuur en vlam te laten zetten?

Als het vuur van de onvoorwaardelijke liefde die in jezelf sluimert gewekt wordt, vind je de Geest in je eigen hart. Als je je bewust wordt van de geestelijke dimensie in jezelf ervaar je dat de Christusgeest in je woont en leeft.

Vanuit de geestelijke wereld worden we uitgenodigd en geleid om het pad van de innerlijke Christus te volgen, om tot een grotere eenheid in jezelf en met anderen te komen. Zo worden we deel van Gods plan met deze wereld.

Moge het vuur van de Geest de vlam van liefde in je ontbranden en brandend houden, zodat je in jezelf, in alles en iedereen, het goddelijke mag herkennen.

Hemelvaart

17 mei 2012

‘En zie, ik ben met u al de dagen tot aan de voleinding der wereld.’

(Mattheüs 28:20)

Hoezo, ten hemel gevaren op een wolk… Alsof de hemel de een of andere plaats ver weg in het universum is waar je heen kunt gaan. De hemel zit in jezelf. Het is een bewustzijnstoestand.

Hij is er altijd geweest. Men was alleen niet langer in staat Hem in zijn volmaakt vergeestelijkt lichaam waar te nemen. De wolk, symbool van de versluiering van onze zintuigen, heeft Zijn aanwezigheid hooguit aan ons oog onttrokken.

Zoals een wolk die voor de zon schuift niet maakt dat de zon niet meer schijnt. De zon is er en schijnt altijd. De wolk onttrekt alleen aan ons oog datgene wat er wel is, maar wat wij niet zien en voelen.

Zo is het ook met de geestelijke wereld. De geestelijke sfeer doordringt geheel en al ons leven op aarde. Wat voor onze uiterlijke ogen onzichtbaar blijft, kan zichtbaar worden voor ons geestesoog.

Wanneer we ons niet alleen maar identificeren met ons tijdelijke bestaan en onze ogen niet alleen maar naar buiten gericht houden, maar onze blik naar binnen richten, kan ons wezen zich openen. Dan kunnen we ons meer bewust worden van onze spirituele natuur en de geestelijke dimensie van ons bestaan. Als we groeien in bewustzijn kan het gebeuren dat de wolk die als een sluier over onze zintuigen ligt, even opgelicht wordt. We ervaren iets van een ‘grotere’ werkelijkheid dan wat we hier om ons heen zien.

In deze tijd, waarin de aarde en de mensheid zich bewegen naar hogere niveaus van bewustzijn, ervaren steeds meer mensen dat de sluier tussen de aardse en de geestelijke wereld dunner wordt en wordt opgelicht. Steeds meer mensen krijgen ervaringen op geestelijk gebied. Veel mensen spreken over een ontmoeting met Christus. Soms verschijnt Hij in een droom, tijdens een uittreding of een bijnadoodervaring, zoals ik zelf heb ervaren. Maar zoals menig ander heb ik ook mogen ervaren dat de verschijning bij vol bewustzijn kan plaatsvinden.

‘En zie, ik ben met u al de dagen tot aan de voleinding der wereld.’

Hij is er altijd geweest. Hij zal er altijd zijn.

Ook al kunnen wij Hem niet zien, vanuit de geestelijke wereld is Hij met ons verbonden.

Het Christuslicht schijnt met Liefde en Geestkracht.

Kijk met je hart en je zult ‘zien’.

 


Op Weg naar je Ware Natuur gaat verder via Het Pad van de Pelgrimswww.hetpadvandepelgrims.nl