Zo ben ik nu eenmaal

Hoe vaak hoor je het mensen zeggen: Zo ben ik nu eenmaal.

Hoe vaak in mijn leven heb ik het mijzelf ook horen zeggen: Zo ben ik nu eenmaal.

En daarmee deed ik alles af. Klaar. Punt uit. Zo ben ik nu eenmaal en zo zal ik altijd zijn. Gevormd door mijn opvoeding, mijn omgeving, en de manier van denken die ik had gekregen.

Ik was het mij toen niet zo bewust, maar ‘zo ben ik nu eenmaal’ hield mij op mijn plaats. Ik bleef zitten waar ik zat en ik verroerde mij niet. Ik hoefde niet te veranderen. Ik hoefde niet aan mijzelf te werken. Ik hoefde niet na te denken hoe het misschien anders of beter zou kunnen. Ik hoefde de confrontatie met mijzelf niet aan te gaan. Ik koos de weg van de minste weerstand. Ik hield vast aan hoe ik altijd was geweest en ik ging op de oude voet verder. Gehuld in de jas van mijn overtuigingen en conditioneringen.

Zo ben ik nu eenmaal. Herkenbaar? Als jij je er goed bij voelt, is het prima.

Maar wat als je op een gegeven moment merkt dat je niet echt verder komt, omdat de weg van de minste weerstand toch niet zonder obstakels blijkt te zijn, omdat het leven aan je jasje begint te trekken en je voelt dat die jas toch wel wat krap begint te worden?

Want hoe je het ook wendt of keert, het leven is geen statisch gebeuren. Het leven is groei en verandering. Je bent in ontwikkeling.

Weerstand en angst voor verandering kunnen je doen laten zeggen: Zo ben ik nu eenmaal. Maar als je door die bril blijft kijken, ontneem je jezelf de kans om te groeien.

Je hebt het vermogen jezelf op een andere manier te zien.

Ze zaten tegenover elkaar en keken beiden naar het houten poppetje dat op tafel tussen hen in stond. De vraag was: Beschrijf eens hoe het poppetje eruit ziet?

De een zei, kijkend naar de achterkant van het poppetje: Het poppetje heeft lang haar en een effen blauw jurkje aan.

De ander zei, kijkend naar de voorkant van het poppetje: Het poppetje heeft kort haar, twee ogen, een neus en een mond. Het heeft een blauw jurkje aan met drie knopen en een rood dasje voor.

Als je maar vanuit één positie naar jezelf kijkt, dan doe je jezelf tekort. Je hebt het vermogen om dingen van meerdere kanten te bekijken, om jezelf op een andere manier te zien. Zo is het ook met je gedachten. Wat je bent, blijft niet beperkt tot hoe je altijd hebt gedacht en hoe je altijd bent geweest.

Zo ben je niet, zo ben je geworden.

Je kunt ook iets anders worden. Je kunt meer worden.

In wezen ben je onbeperkt en grenzeloos.

Je hebt de keus om elke willekeurige positie in te nemen en zo een andere kijk, een andere gedachte te hebben van iets en van jezelf. Als je loskomt van je beperkende gedachten, zul je ervaren dat je ruimte groter wordt en dat je meer vrijheid ervaart. Je bent onbeperkt en grenzeloos.

Je bent in beweging. Je groeit. Je komt in de bloei van je leven.

 

Vandaag ben je zo, morgen ben je anders. Je bent het allemaal. Het zit allemaal in je.

Het Leven stroomt en bloeit op in jou.

Reageren?


Op Weg naar je Ware Natuur gaat verder via Het Pad van de Pelgrimswww.hetpadvandepelgrims.nl