Bijnadoodervaring

Ze hield mijn boek Verdwaald verlangen – Een zoektocht naar de hemel op aarde in haar handen en bekeek de voor- en achterkant.

Ze zei: ‘Ik geloof niet in bijnadoodervaringen.’ 

Ik antwoordde: ‘Ik ook niet… totdat ik er zelf eentje kreeg. Dat veranderde alles.’ 

Toen ik op haar vraag of ik die ervaring tijdens een narcose had gehad bevestigend antwoordde, zei ze: ‘Ja, zie je wel. Volgens mij is het de invloed van de narcose die zoiets veroorzaakt.’ 

Ik antwoordde: ‘Ja, menigeen is de mening toegedaan dat een of ander stofje in de hersenen de oorzaak is, dat het om een hallucinatie gaat, of dat het een vreemde fantasie is van een ziek en verward iemand. Voor mijzelf weet ik dat dit niet zo is. Voor mij is het een levensechte ervaring geweest, werkelijker dan de alledaagse werkelijkheid die ik hier om mij heen zie. En als ik zie wat het met mijn leven heeft gedaan, en hoe het mijn leven in positieve zin veranderd heeft, wat zou het mij dan uitmaken wat de oorzaak is.’

Ik moest denken aan een tv-programma over bijnadoodervaringen (BDE’s), waarin twee mensen over hun ervaring vertelden. Beiden hadden zij hun BDE als positief ervaren en het had een transformerende werking in hun leven gehad.

Op een gegeven moment werd er gezegd: ‘Als nu in de toekomst toch bewezen wordt dat het een simpel te verklaren fysieke oorzaak heeft en niet meer dan dat, wat doet dat dan met je?’ 

De mevrouw antwoordde: ‘Dat zou voor mij niet uitmaken, want de ervaring en wat het met je doet blijft, en daar gaat het om. Het zou voor mij niets uitmaken.’

De meneer antwoordde: ‘Dan zou mijn wereld instorten.’ 

Deze meneer is kennelijk iemand die zich vast wil houden aan tastbare werkelijkheden. Maar wat is de waarde en betekenis van de BDE in je leven, als die valt of staat met het wel of niet bewezen worden daarvan? In dat geval maak je het bewijs belangrijker dan de ervaring zelf.

Kun je een bijnadoodervaring bewijzen?

Het vele wetenschappelijke onderzoek naar BDE’s heeft tot nu toe geen onomstotelijk bewijs opgeleverd en men heeft de conclusie moeten trekken dat puur medische, fysiologische of psychische factoren een BDE niet kunnen verklaren. Maar verder? De huidige materialistische gebaseerde wetenschap accepteert alleen datgene wat gezien en bewezen kan worden, maar een BDE stijgt daarboven uit en dan is het moeilijk om dat een plaats te geven. Het zou misschien waar kunnen zijn, het blijft een vermoeden.

Mijn ervaring is dat wat vanuit de onstoffelijke wereld, de geestelijke wereld tot je komt, dat je dat niet kunt bewijzen, dat kun je alleen maar ervaren en mijn ervaring is mijn bewijs. En iemand met wie ik over mijn BDE sprak, zei tegen mij: ‘En jij bent mijn bewijs.’ Sommige dingen kunnen niet bewezen worden, die zijn al een bevestiging vanuit het feit dat je het voelt en uit wat het mogelijk teweeg brengt.

Ik vervolgde mijn antwoord aan haar: ‘Ook al zou het op de een of andere manier medisch of wetenschappelijk verklaarbaar zijn, het belangrijkste voor mij is dat ik die ervaring heb meegemaakt en de impact die het voor mij heeft gehad. Geen bewijs doet daar iets aan af.’ 

‘En staat dat in dit boek?’, vroeg ze.

En na mijn ‘Ja’, had mijn boek een lezeres gevonden.

Ik hoop dat ze bij elkaar passen.

 

Reageren?


Op Weg naar je Ware Natuur gaat verder via Het Pad van de Pelgrimswww.hetpadvandepelgrims.nl