9 maart 2012

Het is vandaag 27 jaar geleden dat ik een uitstapje naar de hemel maakte.

Maar in de hemel was toen geen plaats voor mij. M.a.w. het was niet de bedoeling dat ik daar zou blijven, omdat dat de ‘verkeerde’ plaats was geweest op dat moment. Ik moest het hier gaan ontdekken. Mijn antwoord lag hier en niet daar.

Heel lang heb ik dat niet geweten. Het is een lange weg geweest om mij dat bewust te worden, zoals ik beschreven heb in mijn boek ‘Verdwaald verlangen – Een zoektocht naar de hemel op aarde’.

Maar toen ik het mij eenmaal bewust was, werd 9 maart een dag om mijzelf en het leven te vieren. Ook al doe ik dat iedere dag, deze dag krijgt een speciaal tintje om mijn vrijheid te beleven.

Het is heerlijk om vrijheid te beleven in de mogelijkheid van het kunnen delen van die vrijheid. Om iemand deelgenoot te maken van het feit dat je je vrij voelt in elkaars ruimte. Deze dag heb ik dan ook samen met een lieve vriendin het leven gevierd.

Het mooie aan het leven is dat je gelegenheid krijgt om jezelf uit te drukken, om die te delen met anderen en om het wonder te ervaren dat houden van is jezelf terugvinden in de of het andere. Het verenigt je met al het andere. Op die manier ga je nog meer vrijheid ervaren en wordt je ook nog meer bevestigd in dat je dat ook inderdaad bent.

Zo vierde ik deze vrij-dag mijn be-vrij-dingsdag op een sfeervolle plek waar ook andere mensen iets te vieren hadden, getuige het ‘Lang zal ze leven’ dat opeens door de ruimte klonk. ‘Dat klinkt ook voor jou, Tetty’,  zei mijn vriendin. Ja, voor mij en voor ons allen.

Lang zullen we leven

Eindeloos lang

 

Reageren?


Op Weg naar je Ware Natuur gaat verder via Het Pad van de Pelgrimswww.hetpadvandepelgrims.nl