Film – When I Was Dead

In de tijd waarin wij nu leven krijgen steeds meer mensen ervaringen op geestelijk gebied. Dit kunnen spontane uittredingen zijn, maar vaak ook belevenissen in een kritieke situatie. Ook zijn er veel mensen die vertellen over ervaringen in de geestelijke wereld als gevolg van een bijnadoodervaring.

Gisteravond was ik tijdens de IDFA (International Documentary Film Festival Amsterdam) bij de première van de film When I Was Dead. Een film onder regie van Maasja Ooms en Ingrid Wender.

Synopsis

Het leven dat aan je voorbij flitst, fel licht, jezelf zien liggen, kleuren ervaren die amper te omschrijven zijn; mensen met een bijna-doodervaring komen vaak terug met bijzondere verhalen. Koos: “Ik denk dat ik weet dat de hemel bestaat, omdat ik denk dat ik er geweest ben.” Voor Koos, die na een verkeersongeluk bijna stierf, is zijn bezoek aan gene zijde een warme, positieve belevenis geweest. Maar hij bleef leven. De omgeving was dolgelukkig: hun geliefde had het gered en het leven ging door. Echter, voor personen die aan gene zijde geweest zijn, zo blijkt uit deze documentaire, is het leven nooit meer hetzelfde. Wender en Ooms laten drie mensen aan het woord over hun bijna-doodervaring en de impact die deze gebeurtenis op hun bestaan heeft gehad. Hoe verhoudt hun huidige leven zich tot dat van vóór de ervaring? Ze vertellen hun indrukwekkende verhaal voor een rustige wand; niets leidt af van de emotionele impact van hetgeen ze te vertellen hebben. Ook worden scènes uit hun dagelijks leven gefilmd. Uit die subtiele momenten blijkt eveneens hoezeer en op welke manier hun leven definitief een wending heeft genomen. Openhartig, zonder opsmuk, maar vol van emotie, doen deze drie Nederlanders hun bijzondere verhaal.

***

Zelf heb ik de film ervaren als puur, indringend, en ontroerend. Maar om nu in zijn totaliteit aan deze film het verschijnsel bijnadoodervaring te verbinden… Nee. Dan is er wat mij betreft toch een verwachting gewekt, die niet beantwoord wordt.

Gezien mijn eigen BDE en de BDE’s van honderdduizenden mensen wereldwijd, waarvan er vele opgetekend zijn in tientallen boeken, zou ik in het geval van Sam en Henriëtte toch niet willen spreken van een BDE. Alleen in het verhaal van Koos zijn veel aspecten terug te vinden van een BDE. De geestelijke ervaring van Henriëtte wordt gekenmerkt door een uittreding in een kritieke toestand waarbij alleen sprake is van een autoscopie. En in de ervaring van Sam, die hij had tijdens een kritieke situatie, komen geen elementen voor die als zodanig kenmerkend zijn voor een BDE.

Zonder afbreuk te doen aan de geestelijke ervaring van deze twee mensen en de impact die het heeft gehad op hun leven kan ik hier toch echt geen BDE in herkennen. Desalniettemin blijven het stuk voor stuk bijzondere verhalen die mensen kunnen raken en tot nadenken kunnen stemmen.

Tijdens de IDFA wordt de film komende week nog twee keer vertoond. Te zijner tijd zal deze documentaire bij de IKON worden uitgezonden.

Reageren?


Op Weg naar je Ware Natuur gaat verder via Het Pad van de Pelgrimswww.hetpadvandepelgrims.nl