Allerzielen

Het is vandaag Allerzielen, de dag waarop wij onze gestorvenen herdenken.

Vorig jaar heb ik tijdens de Troostdag voor nabestaanden onderstaande tekst gesproken.

In het verdriet om en het verlangen naar de ander weerspiegelt zich het verdriet om jezelf en je eigen eenzaamheid. Laten we daarin vooral met begrip, zachtheid en liefde naar onszelf kijken. Een prachtige tekst van de Soefi meester Inayat Khan kan ons daarbij troost bieden.

Treur niet over de dood van uw geliefde, roep de reiziger niet terug, die op reis is naar zijn bestemming, want gij weet niet wat hij zoekt.

Gij zijt van de aarde, maar hij is nu van de hemel.

Door over de dode te wenen, bedroeft gij de ziel van hem, die niet tot de aarde terug kan keren. Door naar gemeenschap met hem te verlangen, kunt gij hem niet anders dan hinderen. Hij is gelukkig in de plaats waar hij is aangeland.
Het verlangen naar hem toe te gaan, helpt hem niet. Uw levensdoel houdt u nog op aarde.

Geen schepsel dat ooit geboren is, heeft in werkelijkheid aan een ander behoord.

Iedere ziel is de geliefde van God. Heeft God niet lief, zoals wij mensen dat niet kunnen.

De dood daarom doet niet anders dan de mens met God verenigen. Want aan wien de ziel in waarheid toebehoort, tot Hem keert zij vroeger of later terug.

Waarlijk, achter de sluier van de dood is een leven verborgen dat het begrip van de mens op aarde te boven gaat.

Indien gij de vrijheid van die wereld kent en wist hoe de bedroefde harten er van hun last worden bevrijd;

indien gij wist hoe de zieken daar worden genezen en de wonden worden geheeld;

indien gij de vrijheid kon begrijpen die de ziel ervaart naarmate zij zich van dit aardse leven van begrenzingen verwijdert;

gij zoudt niet meer treuren over hen, die zijn heengegaan, maar bidden voor het geluk en de vrede.

Laten we in het gemis, de pijn en het verdriet wat wij vanuit ons menszijn ervaren, ons blijven openstellen voor de blijvende liefde en vaak onmerkbare aanwezigheid van onze geliefden en hen liefdevolle gedachten sturen.

Ik wil graag besluiten met de Ierse Zegenbede waarmee wij onze dierbaren aan Gene Zijde in liefdevolle herinnering begeleiden op hun verdere reis.

Voor de reis wens ik je,

dat de weg je tegemoetkomt,

de wind steeds in je rug is,

de zon je gezicht verwarmt

en milde regen je lichaam verfrist.

 

Dat de wolken de hemelen verlaten

en je weg verlicht wordt.

Dat de sterren helder schijnen

om je naar huis te begeleiden

 

Waarachtig zijn de harten

die van je houden.

En tot we elkaar weerzien,

moge God je bewaren

in de palm van Zijn hand.

Zaterdag 5 november a.s. is de Troostdag 2011

Voor meer informatie zie categorie lezingen

Reageren?


Op Weg naar je Ware Natuur gaat verder via Het Pad van de Pelgrimswww.hetpadvandepelgrims.nl