Archief van januari 2012

Oneindig leven

18 januari 2012

Leven na de geboorte… Leven na de dood…

Hier geboren worden is daar sterven,

hier sterven is daar geboren worden.

Menigeen beschouwt dit aardse leven als de enige realiteit. Maar zodra wij ons lichaam verlaten en de dimensie van ruimte en tijd overstijgen, raken we aan de eeuwigheid. Het Leven Zelf.

Door mijn bijnadoodervaring ben ik binnengevoerd in een stralend, hemels licht en heb ik ervaren dat ik ten diepste het Licht ben, dat in alles doorschijnt. Puur Goddelijk Bewustzijn. De Energie die overal in aanwezig is. Dat wij allen, niemand uitgezonderd, dat Licht in ons dragen. De onzichtbare jij huist in de gestalte van je lichaam. Dat innerlijke deel weet dat dit leven op aarde niet zijn uiteindelijke bestemming is. De aarde is niet je enige thuis. Het leven gaat verder in de wereld die ons denken overstijgt, maar waarvan we, soms onverwachts, in ons voelen een glimp mogen opvangen.

Als je jezelf alleen maar als een aards persoon ziet, zoals het ego jou wil doen geloven, dan kom je tekort op jezelf. Je bent niet je naam, je lichaam, je beroep, of al die andere etiketten die je op jezelf hebt geplakt en hebt laten plakken, of al die andere hokjes waarin jij jezelf gestopt hebt en hebt laten stoppen, en waaraan jij mogelijk je identiteit ontleent. Wat je doet en hoe je heet, is natuurlijk niet hetzelfde als wie je bent.

Bewustwording van het Wezenlijke Zelf is de uiteindelijke essentie van alle levenscycli.

De werkelijkheid is veel groter dan je met je aardse zintuigen kunt waarnemen, ook zal je ego uit alle macht proberen jou te laten denken dat dat niet zo is en je ervan willen weerhouden dat je heilige ik de drijvende kracht in je leven wordt.

Als antwoord op de veelgestelde vraag: Is er leven na de dood?, een verhaal dat gaat over het mysterie van ‘Het leven na de geboorte’.

Leven na de geboorte… leven na de dood…

Twee embryo’s zitten in de baarmoeder en voeren een gesprek.

Voor alle duidelijkheid noemen we deze tweeling: Ego en Geest.

Geest: Ik weet dat het moeilijk te geloven is, maar ik geloof echt dat er leven na de geboorte bestaat. Ons leven hier dient er slechts toe dat we groeien en ons op het leven na de geboorte voorbereiden, zodat we sterk genoeg zijn voor datgene wat ons wacht.

Ego: Onzin, dat bestaat niet. Kijk om je heen. Dit is wat we hebben, meer is er niet. Waarom moet jij altijd aan iets denken wat buiten de realiteit valt? En hoe zou dat er dan uit moeten zien, een leven na de geboorte?

Geest: Dat weet ik ook niet zo precies. Maar het zal zeker veel lichter zijn dan hier. En misschien zullen we er rondlopen en met de mond eten.

Ego: Wat een nonsens! Rondlopen, dat gaat toch helemaal niet. En met de mond eten, wat een lachwekkend idee. We hebben toch een navelstreng die ons voedt. Buiten dat, bestaat het niet dat er een leven na de geboorte is, omdat de navelstreng veel te kort is.

Geest: Heus, het gaat zeker wel. Alles wordt alleen een beetje anders.

Ego: Er is nog nooit iemand teruggekomen van na de geboorte. Met de geboorte is het leven afgelopen. Trouwens, het leven is een grote kwelling. En… donker.

Geest: Ook al weet ik niet zo precies hoe het leven er dan uit zal zien, in ieder geval zullen we dan onze moeder zien. Ik geloof namelijk ook dat er een Moeder bestaat.

Ego: Moeder? Je hebt nog nooit een moeder gezien. Waarom kun je niet aanvaarden dat dit alles is, dat er niet meer is. Dit is je werkelijkheid. En jij gelooft in een moeder? Vertel me dan eens waar ze is?

Geest: Nou hier, overal om ons heen. Wij zijn en leven in haar en door haar. Zonder haar zouden wij er niet zijn.

Ego: Onzin! Van een moeder heb ik nog nooit wat gemerkt, dus is ze er ook niet.

Geest: Soms, als we heel stil zijn, kun je haar horen zingen of voelen, als ze onze wereld aait. Ik geloof dat die voortdurende druk die we voelen, die bewegingen die het ons soms zo onplezierig maken, dat voortdurende wisselen van houding en dat steeds benauwdere gevoel dat gelijke tred lijkt te houden met ons groeiproces, ons klaarmaakt voor een plaats in het stralende licht, en dat we dat heel binnenkort zullen beleven. Ik geloof in ieder geval dat ons werkelijke leven dan pas begint!

Ego: Nu weet ik zeker dat je gek bent. Je hebt nooit iets anders dan duisternis gekend. Je hebt nog nooit licht gezien. Hoe kun je zoiets ook maar denken? Die bewegingen en die druk die je voelt, die vertegenwoordigen de werkelijkheid. Dit is jouw reis. Duisternis, druk en een gevoel van opgesloten zitten, vormen samen jouw leven. Zolang je leeft, zul je daar tegen moeten vechten. Hou je nu aan je streng vast en hou alsjeblieft je mond.

Geest:  Ego, ik wil je nog één ding zeggen. Ik geloof dat al die druk en al dat ongemak ons niet alleen naar een nieuw, hemels licht zullen voeren, maar dat we, wanneer we dat doormaken, Moeder van aangezicht tot aangezicht zullen ontmoeten en een vreugde zullen beleven die ver buiten ons bevattingsvermogen ligt.

Ego: Geest, als er dus leven na de geboorte is, zoals jij gelooft, word ik dan bestraft, omdat ik er niet in geloof?

Geest: Nee hoor, hooguit krijg je een tik op je billen, zodat je je ogen opendoet en je leven begint.

(Schrijver onbekend. Er zijn verschillende versies van dit verhaal in omloop. Deze versie is een bewerking van o.a. de versie in het boek Mijn ziel, mijn zaligheid van Wayne Dyer.)

Dit verhaal illustreert hoe ‘leven’ kan veranderen en hoe ‘leven’ doorgaat, ook al lijkt het vanuit je eigen beperkte perspectief ondenkbaar. Je bent bezield en om dat te ontdekken moet je verder reiken dan het oude geloof dat je tot nu volgde.

Het leven zal er altijd zijn. In wezen is er geen verschil tussen hier en daar. Alles is Eén. De afgescheidenheid is een illusie. Het enige verschil is dat het ene zichtbaar is en het andere niet. Ons bewustzijn zit hem veelal in datgene wat we zien, in het materiële. Maar voelbaar in ons hart kan datgene wat onzichtbaar is voor onze ogen zichtbaar gemaakt worden.

Wanneer je uiteindelijk door de sluiers ziet hoe de dingen in werkelijkheid zijn, zul je steeds weer zeggen: ‘Het is heel anders dan we dachten’.

 (Rumi)

Driekoningen

6 januari 2012

De drie koningen zagen een ster en vonden het kind.

De ster bewoog zich als een gids voor hen uit.

 Lichtverschijning uit den hoge 

Ster van hemelse liefde 

daalt af naar de aarde

Rudolf Steiner (grondlegger van de antroposofie) beschrijft de drie koningen uit het Oosten als ingewijden die helderziend over alle ruimtelijke afstanden heen dingen konden waarnemen in de zielegeesteswereld. Hij zegt:

‘Geleid worden door een ster wil niets anders zeggen dan de ziel zelf als een ster zien. Men ziet de ziel als ster wanneer men haar als een lichtende aura kan zien… Wat de magiërs daar zien stralen is niets anders dan de ziel van Christus zelf. Een ziel die op het punt staat zich op aarde te incarneren.’

De ster kondigde niet alleen de geboorte van een mensenkind aan. Wanneer deze mens opgegroeid zal zijn, zal de ziel van Christus zelf in hem intrek nemen. Dertig jaar na de dag van de drie koningen zal bij de doop van Jezus in de Jordaan, ‘de ster’ zijn intrek nemen in de mens Jezus.

Jezus is verbonden met de Christusenergie en leert ons de innerlijke weg van Bethlehem tot Golgotha. De liefde van God is zichtbaar geworden in Jezus. Hij is gekomen om ons te laten zien wie wij werkelijk zijn, om ons te laten weten dat wij net zo geliefd zijn als Hij.

Christus is al met ieder van ons verbonden. Als je dat innerlijk beseft, kan de toenemende openbaring van ‘het licht dat uit den hoge komt’ voelbaar worden.

 Groet de ster 

Voel de sterrenkracht 

die het Licht in ons wekt

De geboorte van de geest

Het nieuwe leven

dat leidt naar de Waarheid

de Eenwording

Licht uit het hoogste Licht geboren

Ontmoet de Christus in de geest

Vervulling van de sterrenprofetie

 


Op Weg naar je Ware Natuur gaat verder via Het Pad van de Pelgrimswww.hetpadvandepelgrims.nl