Archief van november 2011

Advent – Verwachting

27 november 2011

Het is de eerste zondag van Advent. De periode die voorafgaat aan Kerstmis. De periode van de eerste zondag van Advent tot Driekoningen is de tijd van verwachting en verdieping, van inkeer en bezinning.

Ik kijk naar buiten en zie hoe de levendige uitbundigheid van de natuur zich terugtrekt tot verstilde vormen. De planten zien er ‘doods’ uit. De grassen verkleuren. De bomen staan er uitgekleed en naakt bij. De vallende bladeren vormen een schitterend gekleurd tapijt, wat menige schilder of ontwerper zou kunnen inspireren.

 

Onzichtbaar voor onze ogen voltrekt zich in stilte in het donker van de aarde het wonder van leven dat in het voorjaar weer aan het licht zal komen en vorm aan zal nemen.

De verwachting van nieuw leven weerspiegelt zich ook op weg naar Kerst. Ook wij gaan de weg van het donker naar het licht. We kijken uit naar het moment dat midden in de winternacht de hemel zal opengaan en met de geboorte van het Christuskind het wonder van leven zich aan ons zal openbaren en zich met ons zal verbinden. Een Godswonder om te vieren.

Over een wonder gesproken: Onlangs kreeg ik van een vriendin een kaartje met daarop de tekst: Verwacht een wonder. Drie dagen daarna kwam ik volkomen onverwacht voor een diner in Egmond aan Zee terecht. Het restaurant heet Wonder’s. ‘ Ja, zei mijn vriendin, toen ze dit later hoorde: Zo gaat het soms met ‘wonderen’.

Verwacht een wonder

De wonderen zijn in en om ons heen, maar we zijn het ons vaak niet bewust. Hoe vaak zitten we niet op een wonder te wachten?

Verwacht een wonder

God zegt:

Ik heb gehoord, dat velen van jullie zitten te wachten op een wonder.

Een wonder dat Ik de wereld zal redden.

Hoe zal Ik redden zonder jullie handen?

Hoe zal Ik rechtspreken zonder jullie stem?

Hoe zal ik liefhebben zonder jullie hart?

Vanaf de zevende dag heb ik alles uit handen gegeven;

Heel Mijn Schepping en Mijn Wondermacht.

Niet jullie, maar Ik wacht nu op het wonder.

Verwacht een wonder

Wat zou er gebeuren als we met z’n allen tot het besef komen, dat het wonder in ons ligt, dat we zelf het wonder zijn? Dan hoeven we niet te wachten tot midden in de winternacht de hemel zal opengaan. Dan voltrekt het wonder van de Kerstnacht zich hier en nu. Dan creëren we een stukje hemel op aarde.

Verwacht een wonder

Waar wacht je op? 

Die wij verwachten is reeds onder ons

We zijn het zelf

Verwacht je Zelf

Jij bent het Godswonder

Vier jezelf!

 

Film – When I Was Dead

20 november 2011

In de tijd waarin wij nu leven krijgen steeds meer mensen ervaringen op geestelijk gebied. Dit kunnen spontane uittredingen zijn, maar vaak ook belevenissen in een kritieke situatie. Ook zijn er veel mensen die vertellen over ervaringen in de geestelijke wereld als gevolg van een bijnadoodervaring.

Gisteravond was ik tijdens de IDFA (International Documentary Film Festival Amsterdam) bij de première van de film When I Was Dead. Een film onder regie van Maasja Ooms en Ingrid Wender.

Synopsis

Het leven dat aan je voorbij flitst, fel licht, jezelf zien liggen, kleuren ervaren die amper te omschrijven zijn; mensen met een bijna-doodervaring komen vaak terug met bijzondere verhalen. Koos: “Ik denk dat ik weet dat de hemel bestaat, omdat ik denk dat ik er geweest ben.” Voor Koos, die na een verkeersongeluk bijna stierf, is zijn bezoek aan gene zijde een warme, positieve belevenis geweest. Maar hij bleef leven. De omgeving was dolgelukkig: hun geliefde had het gered en het leven ging door. Echter, voor personen die aan gene zijde geweest zijn, zo blijkt uit deze documentaire, is het leven nooit meer hetzelfde. Wender en Ooms laten drie mensen aan het woord over hun bijna-doodervaring en de impact die deze gebeurtenis op hun bestaan heeft gehad. Hoe verhoudt hun huidige leven zich tot dat van vóór de ervaring? Ze vertellen hun indrukwekkende verhaal voor een rustige wand; niets leidt af van de emotionele impact van hetgeen ze te vertellen hebben. Ook worden scènes uit hun dagelijks leven gefilmd. Uit die subtiele momenten blijkt eveneens hoezeer en op welke manier hun leven definitief een wending heeft genomen. Openhartig, zonder opsmuk, maar vol van emotie, doen deze drie Nederlanders hun bijzondere verhaal.

***

Zelf heb ik de film ervaren als puur, indringend, en ontroerend. Maar om nu in zijn totaliteit aan deze film het verschijnsel bijnadoodervaring te verbinden… Nee. Dan is er wat mij betreft toch een verwachting gewekt, die niet beantwoord wordt.

Gezien mijn eigen BDE en de BDE’s van honderdduizenden mensen wereldwijd, waarvan er vele opgetekend zijn in tientallen boeken, zou ik in het geval van Sam en Henriëtte toch niet willen spreken van een BDE. Alleen in het verhaal van Koos zijn veel aspecten terug te vinden van een BDE. De geestelijke ervaring van Henriëtte wordt gekenmerkt door een uittreding in een kritieke toestand waarbij alleen sprake is van een autoscopie. En in de ervaring van Sam, die hij had tijdens een kritieke situatie, komen geen elementen voor die als zodanig kenmerkend zijn voor een BDE.

Zonder afbreuk te doen aan de geestelijke ervaring van deze twee mensen en de impact die het heeft gehad op hun leven kan ik hier toch echt geen BDE in herkennen. Desalniettemin blijven het stuk voor stuk bijzondere verhalen die mensen kunnen raken en tot nadenken kunnen stemmen.

Tijdens de IDFA wordt de film komende week nog twee keer vertoond. Te zijner tijd zal deze documentaire bij de IKON worden uitgezonden.

Allerzielen

2 november 2011

Het is vandaag Allerzielen, de dag waarop wij onze gestorvenen herdenken.

Vorig jaar heb ik tijdens de Troostdag voor nabestaanden onderstaande tekst gesproken.

In het verdriet om en het verlangen naar de ander weerspiegelt zich het verdriet om jezelf en je eigen eenzaamheid. Laten we daarin vooral met begrip, zachtheid en liefde naar onszelf kijken. Een prachtige tekst van de Soefi meester Inayat Khan kan ons daarbij troost bieden.

Treur niet over de dood van uw geliefde, roep de reiziger niet terug, die op reis is naar zijn bestemming, want gij weet niet wat hij zoekt.

Gij zijt van de aarde, maar hij is nu van de hemel.

Door over de dode te wenen, bedroeft gij de ziel van hem, die niet tot de aarde terug kan keren. Door naar gemeenschap met hem te verlangen, kunt gij hem niet anders dan hinderen. Hij is gelukkig in de plaats waar hij is aangeland.
Het verlangen naar hem toe te gaan, helpt hem niet. Uw levensdoel houdt u nog op aarde.

Geen schepsel dat ooit geboren is, heeft in werkelijkheid aan een ander behoord.

Iedere ziel is de geliefde van God. Heeft God niet lief, zoals wij mensen dat niet kunnen.

De dood daarom doet niet anders dan de mens met God verenigen. Want aan wien de ziel in waarheid toebehoort, tot Hem keert zij vroeger of later terug.

Waarlijk, achter de sluier van de dood is een leven verborgen dat het begrip van de mens op aarde te boven gaat.

Indien gij de vrijheid van die wereld kent en wist hoe de bedroefde harten er van hun last worden bevrijd;

indien gij wist hoe de zieken daar worden genezen en de wonden worden geheeld;

indien gij de vrijheid kon begrijpen die de ziel ervaart naarmate zij zich van dit aardse leven van begrenzingen verwijdert;

gij zoudt niet meer treuren over hen, die zijn heengegaan, maar bidden voor het geluk en de vrede.

Laten we in het gemis, de pijn en het verdriet wat wij vanuit ons menszijn ervaren, ons blijven openstellen voor de blijvende liefde en vaak onmerkbare aanwezigheid van onze geliefden en hen liefdevolle gedachten sturen.

Ik wil graag besluiten met de Ierse Zegenbede waarmee wij onze dierbaren aan Gene Zijde in liefdevolle herinnering begeleiden op hun verdere reis.

Voor de reis wens ik je,

dat de weg je tegemoetkomt,

de wind steeds in je rug is,

de zon je gezicht verwarmt

en milde regen je lichaam verfrist.

 

Dat de wolken de hemelen verlaten

en je weg verlicht wordt.

Dat de sterren helder schijnen

om je naar huis te begeleiden

 

Waarachtig zijn de harten

die van je houden.

En tot we elkaar weerzien,

moge God je bewaren

in de palm van Zijn hand.

Zaterdag 5 november a.s. is de Troostdag 2011

Voor meer informatie zie categorie lezingen


Op Weg naar je Ware Natuur gaat verder via Het Pad van de Pelgrimswww.hetpadvandepelgrims.nl