Archief van oktober 2011

Dag van de stilte – 30 oktober 2011

30 oktober 2011

 

De stilte rust

in woordloze taal

van Zijn

 

De stilte hoort zichzelf…

 

 Echo van klank zonder geluid

weerkaatst in de leegte

de stem van het Al

 

 

Stille en machtige aanwezigheid

van God in jezelf als je Zelf

Acceptatie

23 oktober 2011

Accepteer jezelf. Jij bent die jij bent.

Jij bent de prachtige natuur in al haar verscheidenheid.

Kijk eens om je heen naar de natuur. Daar kun je geen kritiek op hebben. In de ogenschijnlijk ongestructureerdheid van de natuur openbaart zich de onafhankelijkheid op haar eigen manier. Niets groeit daar waar het niet kan groeien. Alles heeft zijn plek, anders is het er niet.

Zoals jij dat accepteert, zo zou jij geaccepteerd willen worden. Gewoon zoals je bent. Als jij dat voor jezelf ook zou accepteren, ben je al een hele stap verder. Mogelijkerwijs kom je dan ook dichter bij jouw functie.

In onze maatschappij moet alles een doel hebben, alles moet functioneren, want anders heeft het geen zin. Maar alleen al het feit dat we er zijn, betekent dat het zinvol is. Dat wij het voor onszelf niet altijd kunnen verklaren, betekent nog niet dat we minderwaardig zijn.

Stel je eens voor dat je een boom bent. Heb jij dan het idee dat God persoonlijk bij jou op bezoek is gekomen om jou te vertellen, dat de voornaamste functie die jij hebt eruit bestaat dat jij zuurstof afgeeft aan de wereld? Nee, God komt niet langs. God legt iets in je. Waar jij ook staat en hoe jij daar ook staat en wat jij ook doet, dat wat jij moet doen, doe je. Daar ontkom je niet aan. Dat is een eigenschap.

Dus ongeacht waar die boom staat, hij heeft een bedoeling. Hij is zelf niet op de hoogte van die bedoeling. Maar er is geen boom die zichzelf minderwaardig vindt. Wij zouden tegen die boom zeggen, als hij dat wel vindt: Joh, het maakt toch niet uit hoe je eruit ziet, het gaat er toch om wat je doet.

Bij ons is dat een beetje krommer. Wij vinden het belangrijk hoe we eruitzien, en in dat kader vinden we het ook heel erg belangrijk wat we doen in plaats van wat het ons doet. Accepteer jezelf. Jij bent die jij bent. Het maakt de bomen niet uit of jij er wel of niet bent. Het maakt misschien niemand iets uit of je er wel of niet bent. Het gaat erom dat jij het gevoel krijgt: het is heel belangrijk dat ik hier ben, met de nadruk op het ‘Zijn’.

Het maakt uiteindelijk helemaal niet uit waar je bent, wie je bent of wat je doet. Het maakt uit dat jij er ‘bent’! Jouw er ‘zijn’ is het belangrijkst. Accepteer, accepteer jezelf.

Nogmaals, je mag blij zijn met wie jij bent, je mag blij zijn met wie jij vertegenwoordigt. Je moet het voor jezelf voelen. Dat je van jezelf houdt en dat je blij bent met jezelf. We hebben een waarde, en die waarde moeten we op voorhand bevestigen zonder dat daar ook maar enig bewijs voor is geleverd. Dat is te vergelijken met onvoorwaardelijke liefde.

Als ‘houden van’ jezelf terugvinden is in de ander of het andere, dan is ‘liefde’ jezelf zijn als de ander of het andere. Dat gaat voorbij alle vorm en zelfs ook voorbij alle inhoud.

Het is zoals het is, en dat is de energie.

Geniet van de natuur. Geniet van je eigen natuur.

(uit: Verdwaald verlangen – Een zoektocht naar de hemel op aarde)

Web van Licht

19 oktober 2011

De stille herfstochtend liet zien dat er weer heel wat kunstwerkjes waren gecreëerd.

De zilveren draden werden beschenen door het vroege zonlicht  en ik moest denken aan een gedicht dat ik ooit las.

Web van Licht

 Ik geloof dat door de Liefde

een web van Licht geweven wordt;

glanzende draden van levensenergie,

die de dingen

overal ter wereld

met elkaar verbinden:

de grote dingen, de kleine,

de ongeziene dingen die ons vreemd toeschijnen,

het zijn aderen

in het kloppend hart van universum (God)

Ik geloof dat iedere gedachte, ieder woord,

iedere droom of daad

die ons met elkaar verbindt,

het wereldomspannend Web van Licht

doet trillen van Leven.

(Auteur onbekend)

9 oktober 2011

9 oktober 2011

Herfst, een kleurensymfonie

Van alle seizoenen heb ik altijd het meest van de herfst gehouden, waarin de natuur, voordat ze zich uitkleedt, nog even haar meest kleurrijke kleding uit de kast haalt om aan ons te laten zien. Waarbij de zon met haar gouden stralen de kleurenpracht helemaal tot een uitbundig feest maakt ter afwisseling van die stille herfstdagen waarop je voelt dat de natuur zich klaarmaakt om in zichzelf te keren.

De vruchten die zijn voortgebracht en gedragen worden nu losgelaten en vallen op de aarde, zoals ook alle andere bewegingen in de natuur naar de aarde zijn gericht. Ik houd van de herfststormen die al het oude gaan opruimen, terwijl als je goed kijkt, je kunt zien dat de nieuwe knoppen al aanwezig zijn. Een wedergeboorte.

Vandaag is het 14 jaar geleden dat ik mij mijn bijnadoodervaring her-innerde en ik mij opnieuw bevond in ’t warme licht van ’s hemels zonneschijn. De hemel raakte de aarde aan en de geest in mij werd tot leven gewekt. Vanaf dat moment is mijn leven in een ander licht komen te staan. Het Licht van de Eeuwigheid.

Deze ‘her-innering’ heeft mijn Zelf-bewustzijn doen ontwaken. Toen is mijn tweede leven feitelijk begonnen, zoals ik dat beschreven heb in Verdwaald verlangen – Een zoektocht naar de hemel op aarde.

Ieder jaar vier ik op 9 oktober mijn wedergeboorte in de geest. Dit jaar breng ik een toast op mijzelf en het Leven uit in een sfeervol café, met de toepasselijke naam ‘Hemels‘.

Ooit las ik dit gedicht en voor mij hoort het bij deze dag.

Je droomt het, je gelooft het, het gloeit in je ziel

Leven dat tintelt, leven dat zingt,

leven dat leven – dat sámenleven is.

En ineens overkomt het je. Zomaar word je erop getrakteerd.

Alles glanst. Lied na lied.

Alles, iedereen – heel, geheeld.

Vrede, harmonie. Toppunt van leven.

Je droomt het. Oeroud, onmogelijk visioen.

En ineens, zomaar in de herfst, is het de hemel op aarde.

Even proef je de eeuwigheid.

(Hans Bouma)


Op Weg naar je Ware Natuur gaat verder via Het Pad van de Pelgrimswww.hetpadvandepelgrims.nl