Archief van september 2010

Eenzaamheid

30 september 2010

De eenzaamheid die jij voelt, is eigenlijk een archetype van wat de constante afwijzing van je Zelf voorstelt. Het Al-Een zijn en het alleen zijn. Dat wat er qua bewustzijn tussen zit, ben jij. Je neemt het waar. Je zou het daar ook bij moeten laten, bij het waar-nemen, en genieten van het feit: het gaat weg en het komt weer terug. Vraag jezelf niet af wat ervoor zorgt dat het komt en gaat. Het maakt niets uit, als je maar niet gaat zitten in het weggaan en in het terugkomen. Het is de ‘beweging’ van het leven. Het is als de hartslag: samentrekken en ontspannen, pakken en loslaten, zomer en winter, dualiteit. Met andere woorden, probeer het te Zijn, dan kun je het ook laten zijn. (uit: Verdwaald verlangen – Een zoektocht naar de hemel op aarde)

Eenzaamheid

29 september 2010

‘Zichzelf te beminnen is het begin van een levenslange romance’. (Oscar Wilde)

’t Was boven op de berg dat ik begreep, je bent nooit alleen als je samen met je Zelf bent. (Bram Vermeulen)

De tekst van het lied ‘Boven op de berg’ van Bram Vermeulen is opgenomen in het boek Verdwaald verlangen – Een zoektocht naar de hemel op aarde.

 

Eenzaamheid

26 september 2010

Van 24 september t/m 1 oktober wordt de landelijke Week tegen Eenzaamheid gehouden.

Eenzaamheid is iets wat je meestal ervaart in relatie tot anderen. Maar zolang je buiten jezelf blijft zoeken naar iets of iemand waarvan je denkt dat het je eenzaamheid zal verdrijven, of waardoor je je geliefd zult voelen, blijf je afhankelijk. De enige die de eenzaamheid in jezelf kan oplossen ben jezelf.

In mijn leven heb ik lang in eenzaamheid rondgelopen. Ik had het gevoel dat ik altijd iets zou missen. Ik zou mijn hele leven bezig kunnen zijn en ik zou het niet kunnen vinden. Ik zou nog zo gelukkig kunnen zijn met mijn man en de kinderen en iedereen om mij heen… ik zou nog zo’n perfecte gezondheid kunnen hebben… ik zou alles kunnen hebben en alles kunnen doen… en dan nog zou ik iets missen. Ik voelde een leegte die door dit alles niet gevuld zou kunnen worden. Ik miste iets en ik wist niet wat.

Het was een onbestemd verlangen, dat mij een intense treurigheid gaf, alsof ik altijd een groot verdriet met mij meedroeg. Een gevoel van gemis dat ik als kind ook vaak had gevoeld. Ik vroeg mij af of dat verlangen ooit vervuld zou worden. Het gaf mij een intens gevoel van leegte, eenzaamheid en verlatenheid.  

Voor mij bleek de eenzaamheid een functie te hebben. Het bracht mij op de weg naar binnen. Daar vond de ontmaskering plaats van degene die ik dacht te zijn. Om werkelijk verbinding te maken met mijzelf moest ik een andere taal leren spreken. De taal van het hart. De verbinding tussen denken en voelen gaf steeds meer herkenning en uiteindelijk kwamen vorm en inhoud bij elkaar. Ik kwam in het hart van mijzelf. Daar vond de verbinding plaats met wie ik ten diepste ben, met mijn Hogere Zelf, God in mij. Ik ben thuisgekomen in mijzelf. Het heeft mij gebracht van alleen zijn naar Al-Een zijn.

Verbinding is jezelf terugvinden in de ander en het andere.

Mijn verlangen is vervuld. Nu ik God in mij heb ontmoet, ben ik niet langer eenzaam meer. Een diep innerlijk weten zegt mij dat ik nooit meer iets of iemand buiten mijzelf nodig zal hebben om te voorkomen dat ik mij eenzaam zal voelen. Ik miste mijzelf, maar niemand kan de leegte opvullen dan alleen ikzelf, door van mijzelf te houden en mijzelf te accepteren zoals ik ben. Liefde is de sleutel die de deur van mijn hart opende, waar de sleutels verborgen lagen voor mijn weg terug naar huis. Ik luister naar en volg de stem van mijn hart die mij de weg wijst. (uit: Verdwaald verlangen – Een zoektocht naar de hemel op aarde)

 


Op Weg naar je Ware Natuur gaat verder via Het Pad van de Pelgrimswww.hetpadvandepelgrims.nl