Archief van ‘Levensreis’ categorie

Het Pad van de Pelgrims

29 oktober 2013

Op weg naar je ware natuur

gaat verder

via

 Het Pad van de Pelgrims 

www.hetpadvandepelgrims.nl

 

1 mei – De dag van de Lelietjes der Dalen

1 mei 2013

Van oudsher is het de traditie om op 1 mei als teken van geluk een boeketje van 3 takjes Lelietjes der Dalen te geven aan wie we liefhebben. Daarom voor ieder die dit leest:

Ontvang van mij in gedachten Lelietjes der Dalen

Veel geluk

Tetty

Levensbeeld

8 maart 2013

Ooit werd aan een groep mensen, waar ik deel van uitmaakte, de vraag gesteld: Met welk beeld zou jij je leven op dit moment willen benoemen? Beleef jij jouw leven bijvoorbeeld als een pelgrimage, als een schipbreuk of als een mus op het dak? Dit zijn zomaar een paar levensbeelden.

Enkele antwoorden waren: ontdekkingsreiziger, wachter, kabbelend schip, een klein verdrietig vogeltje, herboren, zoekende vinder. Mijn antwoord was: botsende stromen.

Het beeld dat ik daarbij kreeg was Grenen, het uiteinde van de landtong Skagens Odde aan de noordoostkust van Jutland, die het noordelijkste punt van Denemarken bevat. Toen ik ooit op vakantie in Denemarken was en Grenen bezocht, vond ik het fascinerend om te zien hoe het Skagerrak en het Kattegat daar bij elkaar komen. De golven die van weerskanten komen botsen na Grenen op elkaar en afhankelijk van de windkracht en de daarmee gepaard gaande krachtige stroming wijst de landtong meer naar oost of meer naar west.

Dit beeld gaf duidelijk weer, hoe ik mij vaak voelde in de fase van mijn leven na de her-innering aan mijn bijnadoodervaring. Ik was hier waar ik niet wilde zijn en daar waar ik wilde zijn, daar kon ik niet heen. Ik stond met mijn ene been in deze wereld en met mijn andere been stond ik in de andere wereld. Voor de rest hing ik er maar een beetje tussenin en probeerde ik mij staande te houden. Diep van binnen voelde ik de verbondenheid, maar de afgescheidenheid overheerste.

Het hemelse en het aardse botsten iedere keer met elkaar. Afhankelijk van hoe ik mij voelde, was het ene moment mijn blik meer gericht op de hemel en voelde ik mij Al-Een, en het andere moment was mijn blik meer aards gericht en voelde ik mij alleen.

Na vele jaren was ik opnieuw in Denemarken. In die tussenliggende jaren had zich een innerlijke reis aan mij voltrokken. Op deze weg van bewustwording en zelfinzicht bleek het integreren van de bijnadoodervaring in mijn leven een helend transformatieproces te zijn.

In Denemarken bezoek ik wederom de landtong Grenen, waar de ‘botsende stromen’ voor mij destijds een beeld waren van hoe het hemelse en aardse in mij iedere keer botsten met elkaar. Ik sta daar opnieuw op het punt waar de golven bij elkaar komen en tot mijn grote verwondering zie ik niet langer golven die tegen elkaar aan botsen, maar ik zie golven die elkaar ontmoeten, in elkaar overvloeien en één worden in de oceaan die als een zachte, lieflijke stroom het land aanraakt en eroverheen spoelt. Het hemelse en aardse botsen niet langer met elkaar, maar ontmoeten elkaar en verenigen zich tot een eenheid in mij. Met beide benen op de aarde, de hemel in mij meedragend bij iedere voetstap die ik zet. (uit: Verdwaald verlangen – Een zoektocht naar de hemel op aarde)

Met welk levensbeeld zou jij de fase van je leven waarin jij je nu bevindt willen benoemen?

 

2013

1 januari 2013

Leven is een stroom en als je je daaraan overgeeft…

Lao Tzu zegt: ‘Wie de weg bewandelt, moet net als water aanvaarden waar hij zich bevindt.’

Ik wens je een gezegende wandeling door 2013

Tetty

 

In de herfst van je leven

22 november 2012

Ik kijk naar buiten en zie in mijn tuin de amberboom in volle herfstpracht staan. Het is een boom waarvan de bladeren de mooiste verscheidenheid aan gele, bruine, oranje, rode en dieprode tinten laat zien. Onder de boom hebben de versgevallen bladeren een veelkleurig tapijt gecreëerd. Zij kondigen de komende lente aan.

Herfst. De bladeren vallen, de rijpe vruchten worden losgelaten, de bomen worden kaal. De natuur sterft af.

De herfst laat in alle opzichten de vergankelijkheid van het leven zien. Het is het seizoen dat het meest wordt verbonden aan de dood die het einde van iets of iemand markeert.

We kennen allemaal de uitdrukking: In de herfst van je leven zijn. Terwijl in alle herfstpracht de kracht van de natuur ervaren kan worden, symboliseert de uitdrukking ‘in de herfst van je leven zijn’ tegelijkertijd de tijd waarin de levenskrachten afnemen.

Het is de tijd waarin je terugblikt op het leven. Wat heb je meegemaakt, gedaan, geleerd? Zo kan de balans opgemaakt worden van wat je innerlijk hebt geoogst in het leven.

Soms zijn mensen bang voor de herfst van het leven. Ze zijn bang dat de kleuren voorgoed zullen vergaan. Ze zijn bang voor de dood die zal komen.

Zoals de natuur afsterft in het vertrouwen dat dit verkleurde einde een nieuw begin inluidt in frisse groene kleuren, zo luidt de dood een nieuwe geboorte in.

Wie zijn leven vast wil houden, zal het verliezen.

Maar wie het los durft te laten, zal het vinden.

(Mattheüs 16:25)

Ik wens je toe dat je in de herfst van je leven in vertrouwen kunt loslaten wat rijp is om losgelaten te worden, tot je tenslotte in het aangezicht van de dood, je aardse lichaam moet loslaten, de omhulling van je ware natuur. En dat je in vrede bent met wat overblijft, wat echt is: Jij, Puur Goddelijk Bewustzijn. Je ‘nieuwe’ leven kan beginnen.

Ter bezinning onderstaand filmpje ‘De avond van het leven’.

Dag van de Stilte – 28 oktober 2012

28 oktober 2012

We verlangen naar stilte en proberen op velerlei manieren stilte te creëren. We zoeken stilte vaak buiten ons. We zoeken de stilte in de natuur of trekken ons een poosje terug uit ons dagelijks leven. Het kunnen goede hulpmiddelen zijn om tot rust te komen en stilte te ervaren, maar kom je ook werkelijk tot rust en stilte in jezelf?

De enige plek waar stilte te vinden is, is in jezelf.

De meeste drukte en herrie zit in je hoofd. De stemmen van je gedachten kunnen maar doorratelen, over wat moet en zal, en hoe dit en dat, en als dit of dat, of was het maar zus of zo… Een constante gedachtestroom die je mee kan voeren van een rustig kabbelend beekje via een woeste stroomversnelling tot een kolkende rivier.

We worden zo door onze gedachten in beslag genomen, dat we zijn gaan geloven dat wij onze gedachten zijn en dat zij onze identiteit vormen. Maar je bent niet je gedachten, je hebt gedachten. Word je bewust dat er iets of iemand is die deze gedachten waarneemt.

Je geest is stilte waarin gedachten opkomen zoals wolken in de lucht verschijnen. Als jij je niet identificeert met gedachten, maar als toeschouwer kijkt naar gedachten, zullen ze net als wolken voorbijtrekken en verdwijnen.

Hoe lang speel je nog voor gastvrouw of gastheer en zet je de deur van je mind wijd open? Zolang jij aandacht geeft aan gedachten, vragen ze je aandacht. Wanneer leg je de dialoog van de gedachten het zwijgen op? Gedachten zijn niet de werkelijkheid, maar etiketten die op de werkelijkheid geplakt worden. Voordat het denken opkomt, zijn de dingen gewoon zoals ze zijn, ben jij zoals je bent. Je bent slechts een gedachte verwijderd van je ware aard. Stilte.

En de stilte spreekt:

Vanuit stilte ben je op aarde gekomen en wanneer je de aarde verlaat keer je terug in stilte. En tijdens je aardse levensreis word je gedragen door stilte… omdat je stilte bent.

Stilte is je oorspronkelijke natuur.

Luister naar de stille stem van je ware natuur.

Daal af in de stilte van je wezen.

Leg jezelf te ruste in de stilte van je hart.

Als de geest tot rust komt, wordt het stil in jezelf.

Stilte is niet de afwezigheid van geluid. Als het stil is in jezelf kun je te midden van de drukte en het rumoer aanwezig zijn in stilte. In de stilte van je wezen, in de stilte van je Zijn. Tot in alle eeuwigheid.

Stilte…

Het woord van de eeuwigheid is alleen in de stilte te horen.

Meester Eckhart

Ontwaken

25 oktober 2012

Eén enkel moment van ontwaken.

NU

Het Zelf realiseert zich zijn ware Zijn en zijn creatie

Je bent zoals je bent

Je erkent wie jij bent in héél je Zijn

Eén met Al Wat Is

Je bent Het Leven

Je ware natuur

7 oktober 2012

In de stilte van de ochtend sta ik stil in de natuur

De natuur weerspiegelt onze ware natuur

Stilte

Wat vanuit stilte is ontstaan

zal in stilte weer vergaan

Wat blijft is stilte

die steeds weer nieuwe vormen schept

De vele vormen die verschijnen

zullen vormloos verdwijnen

Dat wat het doet ontstaan

neemt het ook weer in zich op

Dat wat is

zal altijd zijn

Jij bent DAT

Een tijdelijk iets

in tijdloos bewustzijn

Een verschijning in stilte

Stilte die je zelfloos bent

Geen begin en einde

Eeuwig en oneindig

Stilte

Je ware natuur

In welke vorm je ook bent

Je bent een schitterende creatie

Walking in the air – Een droomvlucht

26 augustus 2012

Bekijk de adembenemende opnames, gefotografeerd door de crew of Expedition 30, waar André Kuipers deel vanuit maakte, aan boord van het ISS (International Space Station) en beluister: We’re walking in the air’ van Howard Blake.

Het zien van deze ode aan Moeder aarde herinnert mij aan een nachtelijke reis die ik ooit maakte.

Stel je voor wat ik heb meegemaakt…

In de stilte en het donker van de nacht begint mijn droomvlucht. Ik word mij bewust dat zich een ruimte opent. Op de ademtocht die volgt word ik, zonder dat er ook maar enige beweging voelbaar is, als door een onzichtbare hand meegevoerd, het eindeloze universum in. Ik ben mij niet langer bewust van mijn fysieke grenzen. Tijd en ruimte lossen op als iets in niets. Mijn bewustzijn strekt zich uit in het oneindige alles.

Op een bepaald punt lijk ik tot stilstand te komen. Als ik om mij heen kijk, zie ik dat het heldere donker van het heelal goud gespikkeld is door het licht van ontelbare sterren, die door de hand van de Ongeziene zijn rondgestrooid. Ik ben één van hen en Eén met hen. Sterrenstof. Ik ben waar Ik Ben.

We are such stuff as dreams are made on, and our little life is rounded with a sleep.

(William Shakespeare)

Te midden van deze sterrenhemel wordt het mij gegeven om vanuit dit punt in de eeuwigheid een blik te werpen op de tijd die gevangen zit in de kleine ronde bol in de verte, die aarde heet. Het voelt adembenemend en glorieus om vanaf grote hoogte te kijken naar de plek waar ons leven zich stap voor stap ontvouwt.

Er verschijnt een oranje gloed die het heelal tot een warme, omhullende plek maakt en mij vervult met de gloed van rust en vrede. Alles is zoals het is en het is goed. Dan klinkt door deze gloed heen een liefdevolle, krachtige stem.

‘Je leven heeft een hoger doel, je leven heeft een hoger doel.’

Met stille eerbied laat ik de woorden in mij doorklinken. De sterren verlichten de nacht van het onbewuste. Ik overzie het grote geheel. Hoe vaak ben ik door de eeuwen heen vanuit de spirituele dimensies naar de aarde gekomen? Ontelbare malen… even zovele malen als ik ook weer terugkeer naar mijn oorspronkelijke oorsprong, om mij opnieuw te oriënteren op mijn volgende levensdoel.

Ik weet dat ik ooit in de Geest besloten heb waartoe ik mijn aardse reis zal maken. Ik heb een hoog, goddelijk doel voordat ik als ziel een menselijke vorm aanneem. En niet alleen ik… dit geldt voor ieder mens op aarde.

Als je je dat bewust bent, beschouw je je leven niet langer als een toevallige samenloop van omstandigheden, maar als een plan dat zich hier en nu ontvouwt. Ook al is het doel je misschien niet altijd duidelijk, de wetenschap dat je vanuit hogere begeleiding dit levensplan hebt opgesteld en gekozen hebt voor dit leven met al zijn inns en outs kan voldoende zijn om verantwoordelijkheid te voelen en te nemen voor je leven in plaats van dat je de oorzaak van wat er in je leven gebeurt buiten jezelf zoekt of de omstandigheden de schuld geeft.

Als je je bewust bent dat je onderdeel bent van het plan, leef dan vanuit het vertrouwen dat je op de een of andere manier, hoe dan ook, de weg naar dat plan gewezen zult krijgen.

Je leven heeft een hoger doel’ geeft richting en antwoord op de vraag waarom je bestaat. Het gaat dieper dan alleen maar de antwoorden die je jezelf probeert te geven aan de hand van je aardse bestaan en die je denkt te vinden in je dagelijkse doen en laten. Het overstijgt de materie.

Je leven heeft een hoger doel’. Denk daaraan als je in beslag genomen wordt door aardse beslommeringen, waardoor je leven één-dimensionaal kan lijken en je gefixeerd kunt raken op details, waardoor je het grote geheel niet langer overziet.

Je leven heeft een hoger doel’ is het geestelijke fundament waarop je aardse leven gebouwd is. Je bent verbonden met iets wat groter is dan jijzelf. Je maakt deel uit van het universum, het universum zit in jou. Je bent het Universum. Dit bewustzijn is Het Leven dat met zielskracht verlangt boven het leven uit te komen. Als je innerlijk contact maakt met je zielester, die als een lichtende gids jou de weg wijst, kun je op het spoor komen van je levensdoel en je missie gaan voelen.

‘Je leven heeft een hoger doel’

Op deze goddelijk geïnspireerde plek manifesteert zich als een sprankelende levensstroom de kracht van liefde in mijn goddelijk hart. In de grenzeloosheid van mijn wezen ervaar ik het als een groot geschenk om te mogen proeven van mijn ware aard. Ik bevind mij in één groot Nu. Het voelt volkomen ‘natuur’lijk daar te Zijn.

Alles is zoals het is. Volmaakt, heel. Zoals jij volmaakt en heel bent. Je bent zoveel groter en stralender en meer dan je denkt te zijn. Wanneer leg je de dialoog van je gedachten het zwijgen op? Je bent slechts een gedachte verwijderd van je ware aard. Je hoeft niets meer te worden, je bent het al. Je bent het Al. Puur Bewustzijn. Alles en iedereen omvattend.

Je fysieke aanwezigheid is opgebouwd uit dezelfde stof als waar de sterren uit bestaan. Jawel, de stof van dromen – flonkerend, magisch, prachtig, stralend sterrenstof!

(Wayne Dyer)

Je leven heeft een hoger doel’. Met die boodschap ga ik weer ‘naar beneden’. Vanuit de grenzeloosheid van mijn wezen zweef ik de tijd binnen.

Aan deze ervaring moest ik denken toen ik las hoe André Kuipers, komend vanaf de aarde, vanuit een plek in de kosmos, bezig is met zijn ruimtemissie. En ik dacht: ja, zo zijn wij allen, komend vanuit de ruimte, bezig met onze aardse missie.

We zijn er altijd geweest en zullen er altijd zijn. We zijn en blijven spirituele reizigers. Aanwezig in de tijdloosheid van het oneindige keren we terug in de tijd van het eindige, om van daaruit terug te keren naar daar waar we nooit vandaan zijn gegaan, dan alleen maar in onze gedachten.

Neem eens een moment de tijd om te kijken naar de sterren aan de nachthemel en ervaar het grootse en ontzagwekkende van wat je ziet. Je maakt deel uit van het universum. Het universum zit in jou. Je bent het universum. 

We dromen van reizen door het heelal: is het heelal dan niet in ons?

(Novalis)

 

 

1 mei – De dag van de Lelietjes der Dalen

1 mei 2012

‘Als mijn woorden niet tot je doordringen, wacht dan tot een volgende dageraad. Als je deze steen vervloekt omdat je er in je blindheid over struikelt, zou je ook de ster vervloeken als je hoofd hem in de lucht zou ontmoeten. Maar de dag komt dat je stenen en sterren verzamelt zoals een kind lelietjes-van-dalen plukt, en dan weet je dat alles leeft en geurt.’ (De tuin van de profeet – Kahlil Gibran)

Die dag wens ik je toe.

Van oudsher is het de traditie om op 1 mei als teken van geluk een boeketje van 3 takjes Lelietjes der Dalen te geven aan wie we liefhebben. Daarom voor ieder die dit leest:

Ontvang van mij in gedachten Lelietjes der Dalen

Veel geluk

Tetty


Op Weg naar je Ware Natuur gaat verder via Het Pad van de Pelgrimswww.hetpadvandepelgrims.nl